Inleiding
In 2022 verloor ik mijn bijzondere Hippach, de prachtige schimmel die terugkomt in veel van de foto’s op deze website. Drie maanden na het overlijden van Hippach kwam mijn nieuwe paard in mijn leven. Een nieuw paard kopen is een hele onderneming en natuurlijk spannend. Juist hiermee kan heel veel misgaan. Je kunt zomaar, ondanks keuringen, een paard kopen dat toch niet helemaal in orde blijkt te zijn. En je kunt erachter komen dat jullie geen match zijn. Een nieuw paard kost veel geld en veel emoties, dus het is een kwetsbaar proces met risico’s. Ik neem je graag mee in hoe ik dit heb aangepakt, uiteraard met gebruik van mijn gave.

Een vreemd verlangen
In 2020 ontstond bij mij telkens het gevoel dat ik een tweede paard wilde. En dit ontstond niet vanuit verstand en willen, maar vanuit een diep verlangen. Dit verlangen ken ik van andere momenten in mijn leven dat ik een specifiek dier wilde en dat het dan ineens in mijn leven kwam. Ik wist dus dat er iets te gebeuren stond en ook dat dit meestal zo’n twee jaar duurt. Ik deed dus niets, maar voelde alleen bij momenten het verlangen. En hierin gebeurde ook iets raars. Ik voelde heel sterk dat ik een Haflinger wilde. Laat dat nou precies het ras zijn waar ik helemaal niets mee had. Even voor de duidelijkheid, natuurlijk voel ik een diepe liefde voor ieder paard. Alleen ik ben ook een bepaald type mens en ik vond een Haflinger helemaal niet passen bij mij. Ik had Hippach, een groot dressuurpaard. Hij mocht dan beschadigd zijn, maar hij paste perfect bij me. Een Haflinger. Ik ken mezelf natuurlijk, dus ik wist dat er mogelijk in de toekomst een Haflinger zou zijn in mijn leven. Ik ging gewoon lekker door met Hippach en parkeerde het idee van een tweede paard. Een tweede paard kost natuurlijk ook weer heel veel geld en ik wilde vooral Hippach alles kunnen geven wat hij nodig had. Wel ging ik me na een tijd wat verdiepen in de Haflinger. En hoewel ik veel eigenschappen heel leuk vond, vond ik het nog steeds niet mijn paard.

Een vreemde wending
Hip en ik verhuisden naar een paddock paradise dichtbij huis. Hier was het zo fijn dat ik tussendoor weer begon te denken aan een tweede paard. En weer had ik dezelfde overwegingen en deed ik het niet. Ik liet het los, maar het leven met Hippach nam een vreemde wending. Hij was zichtbaar niet meer comfortabel en blij. Ik overlegde met twee van zijn beste dierenartsen en we kwamen met elkaar tot de conclusie dat het voor Hippach genoeg was geweest. Dat besluit had ik even niet verwacht. Dit was natuurlijk een proces op zich. Het kostte tijd en veel tranen, maar het was het juiste besluit. Het voelde heel raar, maar op het moment dat ik besloot om Hippach te laten gaan, besloot ik ook om de zoektocht te starten naar een ander paard. Daar liep mijn intense verdriet om Hippach gewoon naast hoor.

De zoektocht – verstand en intuïtie
Mijn intuïtie zei me al twee jaar dat het een Haflinger moest zijn. Ik was bang dat het niet pittig genoeg zou zijn, maar ik vertrouw mijn intuïtie. Daarnaast vroeg ik mijn overleden opa om hulp. Ik koos er bewust voor om eerst eens bij een aantal fokkers op bezoek te gaan want ik wilde meer weten over de bloedlijnen, de karakters, de gezondheid en ik ontmoette op deze manier allerlei hengsten, merries en veulens. De fokkers waren erg behulpzaam en vriendelijk. En zo heb ik ook een aantal pogingen gedaan via marktplaats. Het toeval wilde dat ik regelmatig in het gebied terecht kwam waar mijn opa vandaan kwam. Na het zoveelste paard reed ik terug. En terwijl ik dacht aan mijn zoektocht, zag ik onderweg heel groot de volgende tekst staan: ‘Stop met zoeken!’

Het einde van de zoektocht
Daarom stopte ik met zoeken en besloot voor het eerste veulen te gaan dat ik had ontmoet. Er was echter iets aan dat veulen dat ik raar vond. Mijn twijfel bleef bestaan over de gewrichten in zijn benen. Ik wilde meer nakomelingen zien van dezelfde hengst, die mijn favoriet was. Dit om te zien of die nakomelingen dezelfde soort gewrichten hadden en of ze misschien later nog goed waren opgegroeid. Ik vond er niks over. Alleen doordat ik me verdiepte in de nakomelingen van deze hengst, kwam ik ineens uit bij een fokker die ook een nakomeling van die hengst had. En bij dit veulen voelde ik iets dat ik nog bij geen een ander paard had gevoeld. Aan het einde van deze zoektocht besloot ik dat ik deze fokker zou bellen.

Een vreemd eisenpakket
Dat ik tot nu toe nog geen geschikt paard was tegengekomen, had niet altijd met de paarden te maken. Het had ook te maken met mijn eisenpakket. En dat eisenpakket had ik omdat ik wilde dat het veulen goed was opgegroeid, voor zijn welzijn. En ook dat het niet al allerlei trauma’s had. Ik wilde een veulen dat opgroeide bij familie (ondanks het afspenen), dat in zoveel mogelijk vrijheid leefde, dat veel in de hand kwam en last but not least… dat al vertrouwd was met de trailer. Verder wilde ik dus een veulen van een bepaalde hengst en dat hij een prettig karakter had, vol vertrouwen en mensgerichtheid. Dit is een speld in een hooiberg.

De ontmoeting
Ik ontmoette de fokkers en zij vertelden me over hun kleinschalige fokkerij. Daarnaast vertelden ze me dat ze de veulens altijd alles al leren, zelfs de trailer. Dit ging zelfs zover dat, toen het trailerladen door fysieke problemen niet goed ging, zij een trailer hadden nagebouwd op de poetsplaats. En elke dag kreeg het veulen, dat ik zo zou ontmoeten, zijn eten in de ‘trailer’ op de poetsplaats. Zelfs de stang ging dicht achter zijn billen. Hij was al vertrouwd met vaststaan en een beetje borstelen en dergelijke. Wat ik aantrof was een heel open, mensgericht veulen dat veel vertrouwen had en een duidelijke persoonlijkheid. Ik stemde me af op hem en voelde duidelijk een hele mooie verbinding tussen onze harten. En ik zag zijn ondeugd en tegelijk zijn onschuld. En ook zag ik zijn moed en de wil om allerlei dingen aan te gaan.

Paard Kopen?
En zo vond ik Weran, toen ik stopte met zoeken. Ik vond een paard dat ik helemaal niet zou hebben gezocht als ik mijn intuïtie niet had laten spreken. En zo kreeg ik niet het paard dat ik wilde, maar het paard dat ik nodig heb. Precies zoals ik dat ook tegen jou zal zeggen als ik je zoektocht naar een nieuw paard ondersteun.

Een nieuw paard kopen is een hele onderneming en natuurlijk spannend. Juist hiermee kan heel veel misgaan. Een reading met het potentiële paard kan hierin heel ondersteunend zijn. Natuurlijk vervangt dit niet een keuring door een paardenarts, maar je krijgt wel een vollediger beeld en ook op vlakken waar tijdens een keuring niet naar wordt gekeken. Liever direct meer duidelijkheid over of jullie de klik hebben en of er nog dingen zijn die de keuring van de paardenarts aanvullen? Reserveer dan direct een reading via deze link.

Hartelijke groet,
Merel Burggraaf